de stille dood van yasmina

[amazigh_riffia]

hey hey allemaal
ik ben hier net nieuw

maar ik wil graag mijn verhaal oook hier schrijven


yasmina=16jaar
moeder
hakim=20jaar
walid=22jaar
achmed=22jaar
ilhem=14jaar
warda=16jaar



ik hoorde de trein aankomen, en voelde de tranen over mijn wang lopen, ik besefte het, het was nu of nooit
ik kon niet geloven wat ik allemaal al niet had doorstaan in mijn leven, de pijn die ik keer op keer had gevoeld
ik wist het zeker ik kon niet meer terug,voor de laatste keer dacht ik terug aan mijn jeugd toen ik nog 16 jaar was..
toen het voor het eerst begon.................................




ik hoor het wel als er belangstelling is

[amazigh_riffia]

ik was 16jaar en had een baantje in de c1000, samen met mijn beste vriendin warda, althans ik dacht dat ze mijn beste vriendin was.
ik moest vandaag werken, snel maakte ik het huis schoon, en hielp mijn broertje naar school.
vandaag had ik afgesproken met hakim, ik had al een tijdje met hem via msn gesproken , en we hadden vandaag afgesproken.

wat moet ik aan, snel liep ik naar de kast en zocht een leuk setje bij elkaar.
en liep naar de c1000.

ik: lieverd van me
warda: hey yasmina schatje
ik: alles goed
warda: nee, gaat wat minder thuis
daar wist ik alles van, warda was een *Auto censuur* en ze ging met elke jongen naar bed, haar ouders waren er een tijdje terug achter gekomen en wilde haar terug sturen naar marokko.
maar ondanks dat bleef ik haar vriendin
ik: vandaag ga ik hakim zien
warda: spannend liefje zal ik met je mee gaan.
ik: nee, dat hoeft niet dank je wel

na werktij liep ik naar de parkeerplek van de c1000, waar we afgesproken hadden en toen zag ik een prachtige zwarte BMW binnenrijden.
hij stopte een paar meter van mij vandaan en toen stapte hij uit.
wat ik toen zag............................................... ...........


ik zag een lange gespierde jongen uitstappen, en hij keek mijn richting op.
steeds zag ik hem beter hij was zo mooi en lekker. ik werd helemaal verlegen van hem

hakim: hey, ben jij yasmina
ik: jah, zei ik verlegen
hakim: ik wist niet dat ik met zo een mooi meisje praten op msn
ik:dankjewel en ik keek in zijn prachtige zeeblauwe ogen
hakim: je hoeft niet te blozen schoonheid, en ik moest lachen.
hakim: je bent prachtig als je lacht, zullen we gaan
en we liepen naar zijn auto, ik ging zitten en hij reed weg.
ik was in gedachte en keek uit het raam totdat ik zijn hand op mijn bovenbeen voelde
hakim: waar ben je met je gedachte liefje
ik: oh, nergens en ik bleef maar kijken naar zijn hand die steeds verder omhoog ging
hakim: als je niet wilt moet je het zeggen, hij had gezien dat ik naar zijn hand keek
ik: ohh maakt niet uit

na een tijdje kwamen we aan bij een restaurant, we stapten uit en zochten een plek achterin. Hij ging tegenover me zitten en bleef me aankijken, ik werd steeds verlegen en keek weg.
hakim: liefje je hoeft echt niet zo verlegen te zijn en hij pakte mijn handen vast.
hakim: ik vind je zo mooi en bijzonder, ik wil je graag als mij vriendin
ik: we kennen elkaar niet zo goed
hakim: we hebben maanden via msn gesproken, en we kunnen elkaar toch leren kennen, ik twijfelde en hij zag dat
hakim: je hoeft je geen zorgen te maken. nu kwam hij naast me zitten en nam mijn gezicht tussen zijn warme handen, hij kwam steeds dichterbij tot.....

ik voelde zijn lippen de mijne aanraken, maar toen werden we onderbroken door de ober
hakim gaf de bestellingen en ging weer tegenover mij zitten. het werd een onvergetelijke dag, hij had me terug gebracht en gaf me een kus op mijn wang en fluisterde slaap zoet liefje.
met hem in mijn gedachte viel ik in slaap.

WORD WAKKER A KAHBA hoor ik mijn moeder beneden schreeuwen, ik sta met veel moeite op en loop naar beneden.
ik loop door de deur en krijg een klap tegen mijn hoofd aan voordat ik me realiseer wat er gebeurt krijg ik nog meer, mijn moeder begint me wild te slaan overal waar ze maar kan, ik raak verlamd en het laatste wat ik zie is de verblindende licht van de tafellamp.

even later word ik wakker, ik probeer me te bewegen maar het lukt niet, alles doet pijn en dan herinner ik het me weer, mijn moeder die me had geslagen.
uit het niets begin ik te huilen , waarom waarom moet ik dit altijd hebben.
sinds mijn vader in de bak zit, doe ik niks meer goed in haar ogen.
om kleine dingen slaat ze me, ik moet alles in huis doen en alles wat ik verdien moet ik aan haar geven zodat zij het aan mijn vader kan opsturen.
ik hoor mijn moeder op de trap en veeg snel mijn tranen weg.
moeder: oh ben je alweer wakker a kahba, schiet op ga het huis schoon maken, en breng je broertje naar school.
snel deed ik wat ze zij, want ik vreesde voor nog een aframmeling.
ik zelf zat niet meer op school, omdat ik van mijn moeder moest stoppen.
met veel pijn beweeg ik me heen en weer en breng me broertje yassin naar school
yassin: waarom slaat mama jou, ik keek in zijn grote waterige ogen en moest spontaan weer huilen, dat dit mij gebeurd daar had ik me bij neergelegd maar een onschuldig klein 5jarig jongetje.
hij kwam bij me staan en sloeg zijn handen om me heen.
yassin: niet huilen, lieve zus, ik hou van je


ik veegde mijn tranen weg en hurkte naast yassin, ik knuffelde hem.
ik: maak je geen zorgen, alles komt goed
yassin: ga je nooit bij mij weg
ik: nee, lieverd ik blijf altijd bij je
yassin die nu weer zijn lieve lach liet zien, ging weer onbezorgd zijn klas in.
ik moet beter me best doen, zodat yemma niet meer zal schreeuwen, ik wil niet dat mijn lieve broertje hier onder lijd.
ik ga terug naar huis, en pakte mijn werkkleding, en liep naar de c1000.
warda: hey liefje, wat is er gebeurt
ik: mijn moeder was weer bezig, ik en warda hadden allebei een gewelddadige moeder, dus we vertelde elkaar alles.
we kletsen nog wat bij, en dan loop ik weer naar het magazijn, om een nieuwe lading te halen, tot ik mijn telefoon hoor afgaan.
ik: hallo
hakim: dag schoonheid van me
ik: hey alles goed
hakim: ja, nu ik jou weer heb gesproken wel, ben je bezig
ik: ja, ik ben aan het werken
hakim: jammer ik wou wat met je afspreken, misschien kun je wat eerder weg.
ik beet op mijn lip, kon ik dit wel doen, als ik mijn baan verlies, zal mijn moeder nog bozer worden.
ik: okee, waarneer spreken we af
hakim: zo mag ik het horen, ik haal je op om 7 uur.
ik: okee tot dan
hakim: tot dan lieve schat.
helemaal blij en opgewonden liep ik de winkel in, warda merkte het op.
warda: waarom ben jij zo blij
ik: ik heb weer met hem afgesproken
ik: zo dat gaat goed, je bent zeker nog niet met hem naar bed geweest
ik: hoe bedoel je natuurlijk niet
warda: geloof mij schat, ik ken deze jongens heel erg goed, zodra ze je in bed hebben gekregen, willen ze je niet meer.
ik: nee, zo is hakim niet
warda: tuurlijk niet schat, droom jij lekker verder
ik: weet je wat de volgende keer mag je mee
warda: okeey is goed.
snel ging ik verder met vakken vullen, en keek steeds ongeduldig op de klok.
eindelijk was het 7 uur, ik trok mijn werkkleding uit, en liep naar de parkeerplaats.
net als ik daar sta komt hij aangereden.
hakim: hey liefje, en hij kust me op mijn wang.
ik: hey, zeg ik verlegen
hakim: hahhaa, stap in
ik stapte in en samen reden we naar Amsterdam.
hakim: zeg wil je mijn huis zien, ik keek hem aan en voelde angst in me opkomen, wie weet wat hij met me gaat doen als we eenmaal bij hem thuis zitten.
hakim: kom op, ik ga je heuss niet verkrachten, nog steeds twijfelde ik , maar stemde uit eindelijk in................................................ ..........................